4 Mart 2012 Pazar

İnsanlığın anlamı

Evet Clarissa bir buzul gibi soğuktu. Sedirde yanına oturmaktan, elini avucuna bırakmaktan, yanağına bir öpücük kondurmaktan öteye gidemezdi −Yaya geçidine gelmişti. O sırada bir ses çarptı kulağına, cılız, titrek bir ses; bu güçsüz, başı sonu olmayan, cansız, tiz ses hiçbir yöne kaymadan dosdoğru göğe yükseliyor, insanlığın anlamını


ee um fah um so

fo swee too eem oo


diye dile getiriyordu, bu yaşı ve cinsiyeti olmayan ses topraktan fışkıran eski bir ırmağın sesiydi, Regent Parkı Metro Durağı’nın tam karşısında duran uzun, titrek bir gövdeden çıkıyordu, huni gibi bir gövde, paslı bir tulumba gibi, yaprakları bir daha açmamacasına dökülmüş, rüzgârın dövdüğü korunmasız dalları


ee um fah um so

fo swee too eem oo,


diye uğuldarken yalpalayan, çatırdayan, sonsuz rüzgârda inildeyen bir ağaç gibi.


Çağlar boyunca-şu kaldırım daha bataklıkken, yaban domuzlarının, mamutların ve suskun gündoğumlarının çağı boyunca bu yıpranmış kadın –çünkü eteklik giyiyordu− sağ elini açarak sol elini böğrüne koyarak öylece durmuş, aşkın şarkısını söylemişti; milyonlarca yıldır süregelen aşkı anlatıyordu, hep egemen olan şarkı ve milyonlarca yıl önce şunca yüzyıldır ölü olan sevdiğini anlatıyordu; sevgilisi bir Mayıs günü yanıbaşında yürümüştü, gel gör ki, yaz günleri kadar uzun, yıldız çiçeklerinin parıtısıyla yanan o çağların birinde ayrılıvermişlerdi birbirlerinden; tepeleri ölümün kocaman orağı biçmişti ve en sonunda bu kadın ağarmış, son derece yaşlanmış, artık bir buz külüne dönmüş başını toprağa dayıyor, son ışınların okşadığı tepelerdeki gömülme alanına mor fundalardan bir demet koymaları için tanrılara yakarıyordu, çünkü evrenin son sayfası kapanacaktı o zaman.

Virginia Woolf
#search {height:30px;padding:0;background:#fff url(http://1.bp.blogspot.com/_ActSVcJ9YK...background.gif) top left no-repeat;text-align:left;margin-top:9px;overflow:hidden;} #search input {border:0;background:none;color:#666666;} #s {width:140px;padding:4px;margin:3px 0 0 3px;background:none}